Tweeling Alleen

Al zolang ik me kan herinneren heb ik een grote fascinatie voor tweelingen. Met name de band die tweelingen met elkaar delen. Het exclusieve stukje dat je alleen met elkaar en met niemand anders deelt. Inmiddels weet ik dat ik zelf een alleen geboren tweeling ben. En ik ben al ruim 3 jaar zelf moeder van een tweeling.

Voor mijn afstuderen heb ik onderzoek gedaan naar rouwbegeleiding bij tweelingen die hun tweelinghelft zijn verloren. Mijn onderzoek toont aan dat een overlevende tweeling een andere benadering vereist dan een eenling. Een tweeling is namelijk, totdat één helft overlijdt, in de kern nog nooit alleen geweest. Dit is een heel belangrijk gegeven omdat bij eenlingen juist wordt uitgegaan van het altijd terug kunnen vallen op jezelf als basis.

De tweeling leeft vanuit de basis altijd terug te kunnen vallen op elkaar. Bewust en onbewust. Op dit moment gaan de begeleidingsvormen uit van de eenlingenbasis. Overlevende tweelingen zijn zich vaak niet bewust van de wijze waarop hun verlies de relaties met hun (toekomstige) partner, kinderen en anderen beïnvloedt.
Het onbewust zoeken naar het tweelinggevoel in andere (liefdes)relaties is daar een voorbeeld van. Het verhaal van Anna van der Wee in de documentaire The Lone Twin geeft dit op een prachtige wijze weer.

Bij het begeleiden van “tweelingen alleen” is aandacht voor de wijze waarop het verlies van invloed is op hun leven van wezenlijk belang. Het geeft erkenning en begrip voor dit vaak traumatische verlies en tevens inzicht in de (vaak onbewuste) patronen die zijn ontstaan als gevolg ervan. 

Dit en andere aspecten van de tweeling alleen heb ik beschreven in mijn afstudeerscriptie. Wanneer je mijn volledige scriptie wilt lezen, stuur mij een kort berichtje en ik stuur het je graag toe.